Terapia manualna
Mirosław Dębski
 

Biomechanika C0-C3

Rotacja C0-C1 (w lewo)

Staw szczytowo potyliczny

  1. Ślizg prawego kłykcia kości potylicznej dobrzuszny, a lewego dogrzbietowy

  2. Napina się więzadło skrzydłowate prawe, a rozluźnia lewe

  3. Gdy kontynuacja ruchu to cała podstawa czaszki (prawy i lewy kłykieć kości potylicznej) ślizga się w lewo (co nazywamy skłonem bocznym w prawo) – kłykcie pociągane są do tego ślizgu przez prawe więzadło skrzydłowate – prawy kłykieć k. potylicznej zbliża się wtedy do zęba obrotnika, a lewy od niego oddala


Rotacja C1-C2 (w lewo)

Staw szczytowo-obrotowy pośrodkowy przedni i tylny oraz dwa stawy szczytowo-obrotowe boczne.

Staw szczytowo-obrotowy pośrodkowy

Przedni: pomiędzy tylną powierzchnią przedniego łuku C1, a przednią powierzchnią zęba C2. Posiada jamę stawową i torebkę stawową wraz z zachyłkami prawym i lewym
Tylny: pomiędzy tylną powierzchnią zęba C2 i przednią powierzchnią więzadła poprzecznego C1. Bez jamy i torebki stawowej

  1. Podczas rotacji w lewo ząb stoi nieruchomo – a w koło niego obraca się C1 wraz z więzadłem poprzecznym.

  2. Zachyłek torebki po prawej stronie się napina, a po lewej rozluźnia.

Dwa stawy szczytowo-obrotowe boczne (prawy i lewy)
Przylegające do siebie powierzchnie zarówno na C1 jak i na C2 wypukłe – jak cztery walce – dwa walce po prawej i dwa walce po lewej ustawione równolegle i stykające się ze sobą w najwyższych punktach.

  1. Prawa powierzchnia stawowa C1 ślizga się dobrzusznie, a lewa dogrzbietowo.

  2. C1 ześlizgując się z C2 obniża się o 2-3 mm

Skłon boczny C0-C3 (w prawo) – oś ruchu to nos pacjenta – zatem czoło przemieszcza się w prawo, a żuchwa w lewo

  1. Oba kłykcie C0 ślizgają się w lewo

  2. Napina się więzadło skrzydłowate lewe, które hamuje zbliżanie się prawego kłykcia C0 do zęba C2 po stronie prawej

  3. Jeśli chcemy uzyskać większy zakres skłonu w prawo to należy wykonać ten ruch z nieznaczną rotacją w lewo – rotacja w lewo rozluźni lewe więzadło skrzydłowate hamujące ruch skłonu bocznego w prawo

  4. Brak skłonu bocznego C1 na C2 z powodu kształtu części bocznych kręgu C1 (jak 2 kliny skierowane do siebie ostrymi wierzchołkami).

  5. Z powodu braku skłonu bocznego C1 na C2 – ruch skłonu bocznego C0 poprzez więzadło skrzydłowate lewe przenosi się od razu na C2 – zatem C2 będzie pociągany przez to więzadło do skłonu bocznego w prawo oraz do rotacji w prawo na kręgu C3.

  6. Jeśli więc czaszką (C0) wykonujemy ruch skłonu w prawo to trzon C2 od razu rotuje się w prawo (a jego wyrostek kolczysty przemieszcza się w lewo). (mechanizm wykorzystywany do testowania więzadeł skrzydłowatych).

  7. Zatem C2 rotuje się w prawo na C3 , ale jednocześnie pod nieruchomo stojącym C1. Jeśli nazwiemy tą rotację – to w trakcie prawej rotacji C2-C3 jednocześnie odbywa się lewa rotacja C1-C2


Podsumowanie:

Aby wykonać skłon boczny głowy – aby ten ruch był obecny to muszą być ruchome stawy:

C0-C1: skłon boczny w prawo z lewą rotacją / RUCH SPRZĘŻONY

C2-C3: skłon boczny w prawo i rotacja w prawo / RUCH SPRZĘŻONY
C1-C2: lewa rotacja C1 z nieznacznym skłonem bocznym w prawo C0-C1 / RUCH SPRZĘŻONY

 


Strona w przygotowaniu...

Copyright (c)2009 Terapia manualna